ਮਨੀਪੁਰ ਦੀ 100 ਸਾਲਾ ਨਰਤਕੀ ਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ’ਚ neonatology ਦੀ ਜਨਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਸਾਈਕਲ ਰੇਹੜੀ ’ਤੇ ਕੂੜਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਬਕਾ ਆਈਪੀਐੱਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ, ਮਨੀਪੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲਾ ਨਰਤਕੀ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਚ neonatology ਦੀ ਜਨਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ 45 ਅਣਗੌਲਿਆਂ ਨਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਪਦਮ ਸ੍ਰੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਪੀਪਲਜ਼ ਪਦਮ’ (ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਦਮ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਮ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਸਾਧਾਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਪਦਮ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਕਈ ਗੁਮਨਾਮ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਕਾਰਤ ਬਿਆਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ‘ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੋਣਵੇਂ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਬਿਹਤਰੀਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਦੁਖਦ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਾਸ਼ੀਏ ’ਤੇ ਧੱਕੇ ਪੱਛੜੇ ਤੇ ਦਲਿਤ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।’’
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ: Padma Awards Announced: ਧਰਮਿੰਦਰ ਤੇ ਰੋਹਿਤ ਸ਼ਰਮਾ ਸਣੇ 131 ਹਸਤੀਆਂ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਸਨਮਾਨ
ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਬਕਾ ਆਈਪੀਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਾਈਕਲ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਕੂੜਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 88 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਹਰਿਆਣਾ ਤੋਂ ਖੇਮ ਰਾਜ ਸੁੰਦਰਿਆਲ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਟੈਪੇਸਟ੍ਰੀ ਅਤੇ ਜਮਦਾਨੀ ਬੁਣਕਰ ਹਨ, ਇਸ ਸਾਲ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੀਪਲਜ਼ ਪਦਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਅੰਕੇ ਗੌੜਾ (ਕਰਨਾਟਕ): ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਬੱਸ ਕੰਡਕਟਰ ਸੀ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ
ਅਰਮਿਦਾ ਫਰਨਾਂਡੇਜ਼ (ਮੁੰਬਈ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ): ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁੱਧ ਬੈਂਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਬਾਲ ਮੌਤ ਦਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਨਵਜੰਮੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਜਨਨੀ
ਭਗਵੰਦਾਸ ਰਾਏਕਵਾਰ (ਬੁੰਦੇਲੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਟ੍ਰੇਨਰ): ਰਵਾਇਤੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਬੁੰਦੇਲਖੰਡ ਦੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਛਤਰਸਾਲ ਅਖਾੜਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਭਿਕਲਿਆ ਲੱਡਾਕਿਆ ਢੀਂਡਾ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ): ਇਕਲੌਤਾ ਜੀਵਤ ਦੰਤਕਥਾ ਜੋ ਬੋਤਲ ਲੌਕੀ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ।
ਬ੍ਰਿਜਲਾਲ ਭੱਟ (ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ): ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰਿਟਰੀਟ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਬੰਜਰ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸੇਬ ਅਤੇ ਅਖਰੋਟ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ।
ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ (ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ): ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: ਸਾਬਕਾ ਆਈਪੀਐਸ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਾਈਕਲ ਰੇਹੜੀ ਨਾਲ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਕੂੜਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, 88 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾਸਰੋਤ।
ਬੁੱਧਰੀ ਥਾਤੀ (ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ) ਨਕਸਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਧਮਕੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਚਰਨ ਹੇਂਬ੍ਰਮ (ਓਡੀਸ਼ਾ): ਸੰਥਾਲੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਚਿਰੰਜੀਲਾਲ ਯਾਦਵ (ਯੂਪੀ): ਕਲਾ ਲਈ, ਵਿਆਪਕ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਉੱਕਰੀ ਕਲਾ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਮਿਕਲਾਲ ਪੰਡਯਾ (ਗੁਜਰਾਤ): ਇੱਕ ਹੱਥੀਂ ਇੱਕ ਪਰਕਸ਼ਨ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ।
ਕੁਮਾਰਸਵਾਮੀ ਥੰਗਾਰਾਜਾ (ਤਿਲੰਗਾਨਾ): ਉੱਘੇ ਜੈਨੇਟਿਕਸਿਸਟ, ਭਾਰਤੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ।
ਪਦਮ ਗੁਰਮੇਤ (ਲੱਦਾਖ): ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਵਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸੀ।
ਪੀ. ਨਾਤੇਸਨ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ): ਮੋਢੀ ਪਸ਼ੂ ਚਕਿਤਸਕ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰਕੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਆਮ ਸੁੰਦਰ (ਯੂ.ਪੀ.): ਮੈਡੀਸਨ ਲਈ, ਕਾਲਾ ਅਜ਼ਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਾਹਰ।
ਗਫਰੂਦੀਨ ਮੇਵਰਤੀ (ਰਾਜਸਥਾਨ): ਕਲਾ, ਸਾਜ਼ਵਾਦਕ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕ ਕਲਾ ਰਵਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਗੰਭੀਰ ਸਿੰਘ ਯੋਨਜ਼ੋਨ (ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ): ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲਈ, ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ।
ਹਾਲੀ ਵਾਰ (ਮੇਘਾਲਿਆ): ਖਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਨੁਕੂਲ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਬਾਇਓਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ, ਪੂਰਬੀ ਖਾਸੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਜੀਵਤ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਲਾਂ ਦੀ ਬਾਇਓਵੂਇੰਗ ਸਿਖਾਇਆ।
ਹਰੀ ਮਾਧਵ (ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ): ਕਲਾ, ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ, ਡਾਇਰੈਕਟਰ।
ਜੋਗੇਸ਼ ਦੇਊਰੀ (ਅਸਾਮ): ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੇਸ਼ਮ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇ ਪਜਾਨੀਵੇਲ (ਪੁਡੂਚੇਰੀ): ਤਾਮਿਲ ਹਥਿਆਰ ਅਧਾਰਤ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।
ਕੈਲਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਪੰਤ (ਐਮਪੀ): ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ।
ਖੇਮ ਰਾਜ ਸੁੰਦਰੀਅਲ (ਹਰਿਆਣਾ): ਮਾਸਟਰ ਟੇਪੇਸਟ੍ਰੀ ਅਤੇ ਜਮਦਾਨੀ ਬੁਣਕਰ।
ਕੇਡੀ ਅੰਮਾ (ਕੇਰਲ): ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰੇਮੀ
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰ ਮਿਸ਼ਰਾ (ਓਡੀਸ਼ਾ): ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ‘ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ
ਮੰਗਲਾ ਕਪੂਰ (ਯੂਪੀ): ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕਾ, ਤੇਜ਼ਾਬ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚੀ ਹੋਈ, 36 ਸਰਜਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਹਾਜੀਭਾਈ ਕਾਸਮਭਾਈ (ਗੁਜਰਾਤ): ਕਲਾ, ਢੋਲਕ ਅਭਿਆਸੀ।
ਮੋਹਨ ਨਗਰ (ਐਮਪੀ): ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਿਸਨੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕੀਤਾ
ਨਰੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਵਰਮਾ (ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ): ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ: ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨੀਲੇਸ਼ ਮੰਡੇਵਾਲਾ (ਗੁਜਰਾਤ): ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜ, ਡੋਨੇਟ ਲਾਈਫ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਜੋ ਅੰਗ ਦਾਨ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ
ਨੂਰੂਦੀਨ ਅਹਿਮਦ (ਅਸਾਮ): ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਕਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਸੈੱਟ ਅਤੇ ਕਾਸਟਿਊਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ
ਓਥੁਵਰ ਤਿਰੂਥਾਨੀ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ): ਛੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਕਲਾ, ਭਜਨ ਗਾਇਕ
ਪੋਕਿਲਾ ਲੇਕਥੇਪੀ (ਅਸਾਮ): ਕਾਰਬੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ।
ਆਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ): ਕਲਾ: ਨੀਲਗਿਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ।
ਰਾਮਚੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਨੀਤਾ ਗੋਡੋਬੋਲੇ: (ਛੱਤੀਸ਼ਹਿਰ): ਬਸਤਰ ਪੇਂਡੂ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਪਾਇਨੀਅਰ
ਰਘੁਪਤ ਸਿੰਘ (ਯੂਪੀ): ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਬੀਜ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨਵੀਨਤਾਵਾਂ ਲਈ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, 1.5 ਮੀਟਰ ਦੀ ਬੋਤਲ ਲੌਕੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ।
ਰਘੁਵੀਰ ਖੇੜਕਰ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ): ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਮਾਸ਼ਾ ਕਲਾਕਾਰ
ਆਰਐਸ ਗੌਂਡਰ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ): ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਵਾਲੇ ਅਨੁਭਵੀ ਕਾਂਸੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ
ਰਾਮਾ ਰੈਡੀ (ਤੇਲੰਗਾਨਾ): ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਡੇਅਰੀ, ਟਿਕਾਊ ਸਹਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ।
ਐਸ.ਜੀ. ਸੁਸ਼ੀਲਾਮਾ (ਕਰਨਾਟਕ): ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ
ਸੰਗਿਊਸਾਂਗ ਪੋਂਗੇਨੇਰ (ਨਾਗਾਲੈਂਡ): ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਾ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ।
ਸ਼ਫੀ ਸ਼ੌਕ (ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ): ਕਸ਼ਮੀਰੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਸੰਪਾਦਨ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਰੰਗ ਲਾਡ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ): ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਵੀਨਤਾ
ਸੀਮਾਂਚਲ ਪਾਤਰੋ (ਓਡੀਸ਼ਾ): ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਖੀ ਨਾਟਾ ਲੋਕ ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ
ਸੁਰੇਸ਼ ਹਨਾਗਵੜੀ (ਕਰਨਾਟਕ): ਅਨੁਭਵੀ ਹੀਮਾਟੋਲੋਜਿਸਟ
ਤਾਗਾ ਰਾਮ ਭੀਲ (ਰਾਜਸਥਾਨ): ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਲੁਪਤ ਹੁੰਦੇ ਲੋਕ ਸਾਜ਼ ਅਲਗੋਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਾ।
ਤੇਚੀ ਗੁਬਿਨ (ਅਰੁਣਾਚਲ): ਨੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ। 90 ਸਰਹੱਦੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮੁਖਰਜੀ (ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ): ਕੰਠ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ
ਵਿਸ਼ਵ ਬੰਧੂ (ਬਿਹਾਰ): ਲੋਕ ਨ੍ਰਿਤਕ
ਯਮੁਨਮ ਜਾਤਰਾ ਸਿੰਘ (ਮਣੀਪੁਰ): ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਨ੍ਰਿਤਕ ਦੰਤਕਥਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, 100 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਲਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
